1,300 بازدید نور و معماری داخلی

 
Print Friendly, PDF & Email
  • نور و معماری داخلی
  • شماره تماس: ۰۹۱۲۳۱۰۴۱۶۵  یا ۸۸۵۶۰۳۷۵
  • شهرک غرب | بلوار فرحزادی | روبروی اریکه ایرانیان
  • طراحی و اجرای پروژه های مسکونی، اداری و تجاری

نور به عنوان عنصری مهم در معماری ساختمان­های کوچک و بزرگ همیشه یکی از عوامل تأثیرگذار بر معماری و عمران ساختمان­ها و حتی شهر داشته است. در معماری سنتی ایرانی، معماری معاصر, معماری مدرن و بسیاری از سبک­های معماری که فراروی بشر قرار گرفته همواره عنصر نور به عنوان عامل اصلی در کنار ویژگی­های دیگر بنا قرار گرفته و حتی در دوران رنسانس و پس از آن نیز در بناهای مهمی همچون کلیسای شارتر سبک گوتیک پیشرفته­ی اروپا نیز نور به عنوان تنها عامل مهم توصیف کننده بنا معرفی گردیده است. معماری ایرانی نیز از نور به عنوان عنصری کاربردی در تمام دوره­های خود بهره جسته و نور چه طبیعی و چه مصنوعی توسط عناصر کنترل کننده نور همچون رواق، تابش بند، سایه­بان، ساباط، جامخانه، روزن، روشندان، شباک و … مورد استفاده قرار می‌گرفته‌اند.

کاربرد هشتی‌ها در معماری ایرانی و بهره­گیری از نور طبیعی و مصنوعی در معماری غربی نیز دلالت بر کاربرد نور به عنوان عنصری تأثیر گذارنده بر تکامل فضای ساختمانی از نظر بصری و روانی دارد. از جمله علوم و هنرهایی که می­توان به نقش نور در آن اشاره داشت، هنر معماری است که بحث مفصلی را در زمینه­ی روند بهره­گیری از نور طبیعی به خود اختصاص می­دهد. ابزار و وسایل روشنایی نیز به عنوان عواملی که تأمین کننده‌ی نور مصنوعی هستند، مطرح می­باشند.

نور و معماری داخلی

نور و معماری داخلی

حال به بررسی عناصر نورگیری در معماری سنتی ایران می­پردازیم. عناصر نورگیری در معماری سنتی این عناصر در معماری سنتی ایران از دو جهت مورد مطالعه قرار می­گیرند، گروه اول به عنوان کنترل کننده­های نور مانند انواع سایه بان­ها و دسته دوم نورگیرها. گروه اول نقش تنظیم نور وارد شده به داخل بنا را به عهده دارند و به دو دسته تقسیم می­شوند: دسته­ی اول آن­هایی که جزو بنا هستند مانند رواق و دسته­ی دوم آن­هایی که به بنا افزوده شده و گاهی حالت تزئینی دارند؛ مثل پرده. عناصری که به عنوان نورگیرها مطرح می­شوند نام­های مختلفی دارند ولی همه­نورگیر هستند و عبارتند از: روزن، شباک، در و پنجره­ی مشبک، جام­خانه، هورنو، ارسی، روشندان، فریز و خوون، گل­جام، پالکانه، فنزر، پاچنگ و تهرانی. در مقابل عناصری مانند رواق، پرده، تابش بند، سایه بان­ها، سرادق و ساباط قرار دارد که نقش کنترل کننده­ی نور و تنظیم آن برای ورود به داخل بنا را به عهده دارند. کنترل کننده­های نور ـ رواق: فضایی است مشتمل بر سقف و ستون که حداقل در یک طرف مسدود باشد و انسان را از تماس با بارش و تابش نور آفتاب مصون می­دارد و در مناطقی که شدت نور و حرارت خورشید زیاد باشد نور مناسب و ملایمی را به داخل عبور می‌دهد و در این صورت روشنائی از طریق غیرمستقیم یا باواسطه خواهیم داشت. ـ تابش بند: تابش بند یا تاووش بند یا آفتاب شکن تیغه­هایی به عرض ۶ الی ۱۸ سانتی­متر است که گاهی ارتفاعی تا حدود ۵ متر دارد و با کمک گچ و نی آن­ها را می­ساختند.

معمولاً در بالای در و پنجره کلافی می­کشیدند که در واقع تابش بند افقی بوده و اصطلاحاً به آن سرسایه می­گفتند و توسط آن ورود آفتاب به درون فضا را کنترل می­کردند. ـ سایه بان­ها: ایجاد سایه بر روی پنجره­ها از تابش مستقیم آفتاب به سطح پنجره جلوگیری کرده و در نتیجه حرارت ایجاد شده ناشی از تابش آفتاب در فضای پشت آن به مقدار قابل ملاحظه­‌ای کاهش می­یابد. سایه بان­ها ممکن است اثرات گوناگونی از قبیل کنترل تابش مستقیم آفتاب به داخل، کنترل نور و تهویه­ی طبیعی داشته باشند.کارایی سایه‌بان‌ها متفاوت بوده و به رنگ و محل نصب آن­ها نسبت به پنجره و هم­چنین شرایط تهویه­ی طبیعی در ساختمان بستگی دارد. سایه بان­ها به انواع ثابت، متحرک و همچنین سایه بان­های طبیعی مثل درختان تقسیم می­شوند. ـ سرادق: سایه بنا بر سرا که پرده­ی آن بر خرپاهایی که بر بالای سرا نشانیده بودند کشیده می­شد و بدین ترتیب مانع تابش بند خورشید به درون سرا می­شد. ـ ساباط: کوچه­ای سر پوشیده که هم در شهرهای گرمسیری و هم سرد سیری به چشم می­خورد. در شهرهای گرمسیری مجبور بودند کوچه را تنگ و دیوار را بلند بگیرند و برای ایجاد سایه ساباط می­گذاشتند. ـ پرده: استفاده از پرده­های ضخیم برای جلوگیری و تنظیم نور خورشید برای ورود به ساختمان از دوره­ی صفویه معمول بوده و هم­چنین در دوره­ی قاجار نیز از آن استفاده می­شد.

این پرده­ها معمولاً از جنس کرباس و یا ابریشم بوده و به صورت یک لا و دولا استفاده می­شدند و به طور معمول در جلو ایوان­ها و یا پنجره­ها و ارسی­ها نصب می‌شد. بالا کشیدن این پرده­ها توسط قرقره و بندهایی بوده که به طور هماهنگ تمام قسمت­های آن­ها را یکنواخت جمع می­کرده است چون این پرده­ها معمولاً ضخیم و سنگین بوده و غیر از این نمی­شد آن­ها را بالا کشید. نورگیرها ـ شباک: هوای متغیر ایران، آفتاب تند و روشن، باد و باران، توفان و گردباد و عقاید خاص ملی و مذهبی ایجاب می­کرده که ساختمان علاوه بر در و پنجره، پرده‌ای یا شباکی برای حفاظت درون بنا داشته باشد. درون ساختمان با روزن­ها و پنجره­های چوبی یا گچی و پرده محفوظ می­شد و بیرون آن­را با شبکه­های سفالی یا کاشی می­پوشاندند،

این شبکه­ها شدت نور را گرفته و نور ضعیف­تری از لا به لای آن ایجاد می­شود. انحراف پرتوهای نور در اثر برخورد با کنارهای منقوش شبکه سبب پخش نور شده و به یکنواختی و پخش روشنایی کمک می­کرد. ضمناً علی­رغم آنکه تمام فضای بیرون از داخل به راحتی قابل رﺅیت بود از بیرون هیچ­گونه دیدی در طول روز به داخل نداشت. ـ در و پنجره­های مشبک:پنجره معمولاً برای دادن نور، جریان هوا و رویت مناظر بیرون بدون بر هم زدن خلوت اهل خانه است. در مناطقی که نور خورشید شدید است، پنجره باید متناسب با شدت نور ساخته شود. پنجره­های مشبک تعادلی بین نور خارج و داخل ایجاد می­کند، تعادلی که وقتی از داخل نگاه کرده شود جلوی نور شدید آفتاب را می‌گیرد و مانع خسته شدن چشم در مقابل نور شدید خارج می­شود. طرح­هایی که در ساختن پنجره­های مشبک به کار برده می­شود اغلب به گونه­ای است که نور داخل اتاق را تنظیم می­کند. پنجره­های مشبک نور شدید خارج را پخش کرده و آن را تعدیل می­کنند و وقتی نور بیرون شدید نیست همه­ی آن را به داخل اتاق عبور می­دهند.

گاهی برای در و پنجره­های مشبک شیشه نیز به کار برده می­شود. (به درهای مشبک، در و پنجره گفته می­شود). در و پنجره و روزن­های مشبک چوبی، سفالین و گچین در زمستان با کاغذ روغن زده مسدود و در تابستان­ها باز می شد. ـ روزن: روزن و پنجره را نمی­توان از هم تفکیک کرد. در واقع روزن را می­توان یک پنجره کوچک دانست که معمولاً در بالای در و گاهی در دو سوی آن برای گرفتن روشنایی و تأمین هوای آزاد برای فضاهای بسته به کار می­رفته است. به عبارت دیگر روزن به سوراخ­هائی اطلاق می­گردید که در کلاله و یا شانه طاق­ها تعبیه می­شده است. روزن گاهی با چوب و گاه با گچ و سفال ساختهمی­شده و اغلب ثابت بوده است.

در بناهایی که دارای بافت مرکزی و درون­گرا بودند و از سقف هشتی یا از نقطه­ای دیگر نور کافی برای هشتی تأمین می­شد، در بالای در ورودی روزن قرار می­دادند. ـ ارسی: ارسی پنجره مشبکی است که به جای گشتن روی پاشنه گرد، بالا می­رود و در محفظه­ای که در نظر گرفته شده جای می­گیرد. ارسی معمولاً در اشکوب کوشک­ها و پیشخان و رواق ساختمان­های سردسیری دیده می­شود. نقش شبکه­ای ارسی، معمولاً مانند پنجره و روزن­های چوبی است. ـ جام­خانه: در کلاله­گنبدها و کلمبه­های گرمابه­ها و غلام خانه­ی رباط­ها و رسته­ها و بازارها هنوز هم روزن­هایی وجود دارد که با چند حلقه­ی سفالین به صورت قبه یا کپه­ی برجسته­ای در آمده­اند. در این قسمت حلقه­های سفالین را در کنار هم چیده­اند و در زمستان­ها جام­های گرد شیشه‌ای مانند ته قرابه در میان حلقه­ها کار می­گذارند و تابستان­ها یک یا کلیه آن­ها را بر می­دارند، امروزه هم برای روشنایی سرپوشیده­هایی که به مناسبت فصل باید گاهی سرد و گاهی گرم باشد مناسب­ترین وسیله است و بر فراز بام گرمابه­ها جای خود را حفظ کرده است. ـ هورنو: به نورگیری بالای سقف گفته می­شود. چون در نزدیکی­های تیزه گنبد امکان اجرا به صورت بقیه‌ی قسمت­ها میسر نیست، لذا در نزدیکی­های تیزه، سوراخ را پر نمی­کنند تا در بالای طاق کار نور‌رسانی را انجام دهد. مثلاً در پوشش بازارها اکثراً سوراخ هورنو باز است تا عمل روشنایی و تهویه صورت پذیرد. ـ روشندان: در بناهایی که استفاده از پنجره در دیوارها ممکن نبوده مثل بازارها و سایر بناهای عمومی،

منطقه­ی سوم همان گنبد اصلی است که گاهی در محورهای آن پنجره­های کوچکی باز می­شد و به نورگیری بنا کمک می­کرد. ابداع شیوه­ی طاق و تویزه باعث شد تا بار سقف مستقیماً بر روی جرزها عمل کند و دیوارها و طاق ها سبک شده و آن­ها را شکافته و پنجره در آن قرار دهند و به این طریق نور فراوان و غیرمستقیم حاصل می­شود. طاق های آهنگ نیز یا دارای پنجره­های جانبی است و یا در بالای آن­ها گنبدهای کوچکی با پنجره تعبیه شده است. در طاق چهار بخش نیز که از تقاطع دو طاق آهنگ هم ارتفاع و هم‌عرض حاصل می­شود نیز می­توان روزنه­های وسیعی ایجاد کرد. طاق گهواره­ی نیز به معمار اجازه می­دهد که در فاصله میان دو قوس پنجره تعبیه کرده و روشنایی طبیعی داخل بنا را ایجاد کند.

اجسام تنها در مرزهای روشنایی و تاریکی است که معنی پیدا میکنند, و شکل خود را بدست آورده و نشان میدهند, روابط داخلیشان کشف میشود، و مانند حلقه های زنجیر تا بیکران بهم متصل میشوند. نور به اجسام, استقلال و خود مختاری میبخشد و همزمان, وابستگی های آنها را محدود میکند. ما حتی میتوانیم اینطور بیان کنیم که نور به هر شیء در محیط اطراف خود آنقدر ترفیع میدهد که آن شیء کاملا مشخص شده و با سایر اشیاء فرق میکند. نور این خالق وابستگیها و ارتباطاتی که جهان را شکل میدهند, در حالیکه خود نیز سرچشمهء همهء موجودات است به هیچ وجه یک منبع ثابت و غیر منقول نیست. نور بیشتر دارای حرکت ارتعاشی است و در کنار تغییر دایمیش پیوسته جهان را تحت تاسیر خود قرار میدهد. معماری- که تمام تلاش آن این است که نور پراکنده را تکه تکه کند, حضورش را در یک مکان ثابت حفظ و نگهداری کند و در عصر ها و دوران ها جستجو کرده,تا نور را با تمام خاصیت حیات بخشش به دقت در دام خود اسیر کند-نور در هر لحظه شکل جدیدی به موجودات میدهد و مناسبات مشترک جدیدی برای اشیا بوجود می آورد, و معماری نوررا بصورت مختصر و صریح ترین حالت آن متمرکز میکند.

فضا- مانند یک مجسمهء در حال ساخت به وسیله ی خطی از نور در تاریکی رخنه میکرد تراشیذه میشد، و ظلپاهر آن با گذشت هر لحظه بطور متوالی تغییر میکرد. در دوران مدرنیسم ، معماری ، پنجره ها را از محدودیت سازه ای جدا کرده و به آنها این اجازه را داده است که آزازدانه در هر اندازه ای ساخته شوند. اما در عوض اینکه نتیجه ی آن در آزادی آن در معماری دیده شود، خاصیت حیاطی نور بیهوده بکار اداخته شده و به عبارتی گم شده است. معماری مدرن دنیایی بی نهایت شفاف را بوجود آورده است- نیایی ازنور و تنها نور ، نور بجای همه چیز دیگر و خالی از تاریکی ، ایندنیای سراسر نور ، معنای مرگ فضا را میدهد، همانگونه که تاریکی مطلق اینگونه است. برای انسان نخستین نور بعنوان وسیله ای برای محاسبه ی زمان محسوب میسد.

اگر چه کاربرد این ماده ی ساختمانی در دهه های ۵۰ و ۶۰ باعث بروز مشکلاتی شد، هنوز هم شیشه یکی از مصالح تضمین شده با کارایی خیلی خوب در معماری خورشیدی است جیمز کار پنتر،معمار و طراح شیشه ونور نیویورک، از شیشه دیاکرومیک برای ایجاد تاثیرات نوری استفتده کرده است. در مدلی که او برای کار در کلیساپیشنهاد داده است، بیننده به محض مواجهه با اشکال هندسی ناشی از نور ، به اهمیت این ایده و حضور آن به عنوان یک هدف از ابتدای شکل گیری طرح پی می برد. از آنجا که این برخورد الزاما به بهینه سازی در مصرف برق نمی انجامد، واضح است که جستجوی روشهای جدید برای مطلوب کردن کاربرد شیشه بعنوان یک ناده ی ساختمانی مورد نیاز است استفاده از پوششهای هولو گرافیک روی شیشه برای تجدید مسیر نور آفتاب، به وسیله ی دو پروفسور اهل کلن در نمایشگاه باغ آرایی شهر اشتوتگارت اجرا شد شیشهء الکتروکرومیک،دستاورد جالبی است که از طریق افزودن خواص متحرک به یک مادهء ثابت به دست آمده است.

نورپردازی و روشنایی شب هنگام، می تواند برای محیط پیرامون یک ساختمان، مفید باشد یا می تواند گروهی از بناها را، به هم مرتبط کند و یا مهمتر از همه، می تواند بخش های یک مجموعه واحد شهری را به هم متصل کند. تعریف نقاط عطف (Focal Points) به وسیله نور در یک محدوده شهری، از طریق روشن کردن و پرقدرت کردن ساختمان های بزرگ و نورپردازی ضعیف تر و ملایم تر ساختمان های کم اهمیت تر، صورت می گیرد. انسجام و یکپارچگی شبکه دسترسی ها و محیط های شهری، می تواند به وسیله نورپردازی خیابان ها و محوطه تأمین شود. روشنایی مدرن با طراحی خوب، در موفقیت یک پروژه طراحی شهری موثر است . احسـاس راحتی و دلپذیری فضا با تغییرات ملایم و مناسبی حاصل می گردد. یکنواختی و همچنین محرک های بیش از حد نور، می تواند ایجاد ناراحتی نماید. نورپردازی بیرونی نورپردازی در محیط بیرون با محیط داخلی متفاوت است و معیار جهانی آن خورشید و آسمان روز است. محیط شبانه بیرونی چالش های طراحی زیر را بر می انگیزد: – تاریک بودن آسمان نسبت به روز، کنتراست اشیاء نسبت به زمینه بیشتر است. – قدرت کم منابع نوری در قیاس با خورشید و درنتیجه نزدیکی منابع نوری به موضوعات و فضاهایی که باید نورپردازی شوند. – تاثیر عملکرد چشم انسان در روشنایی کم یا روشنایی زیاد روز. – تاثیر بر احساسات انسان در طول شب. – ایمنی (Safety) و امنیت (Security) شخصی. – آشفتگی چهره شب به دلیل دیده شدن نور از فواصل دور – فعالیت هایی مانند ورزش و رانندگی نورپردازی خاص برای ایمنی و کارایی می طلبند. – در شب برای تماشای ستارگان و خلوت و تنهایی، نیاز به تاریکی مسئله مهمی است.

اهداف متنوعی برای نورپردازی ساختمان ها وجود دارد از جمله: پرستیژ، ایمنی، نشانه گرایی یا تشخیص یا تاکید نورپردازی معماری، فرصتی است برای ایجاد حس فضایی و احساسی معمارانه. نورپردازی محوطه: نورپردازی محوطه، حوزه وسیعی از انواع محیط های بیرونی (طبیعی و مصنوعی) را شامل می شود. موضوعات نورپردازی محوطه، عبارت است از: فضای سبز، جنگل، درختان، پارک ها، باغ های مسکونی، بلوارها و … وظیفه طراح نورپرداز، خلق یک محیط شبانه جذاب و ایمن، با استفاده از یک سیستم مصرف بهینه انرژی و درخشندگی مناسب است. مراحل و ملاحظات طراحی نورپردازی محوطه: ۱٫ بررسی و شناخت سایت: این بررسی، ملاحظه دقیق وضع موجود محوطه را شامل می شود. این عناصر عبارت است از: – Soft Cape – Hards Cape – Water Features 2. تعیین عملکرد فضا و طبیعت استفاده کنندگان از فضا. ۳٫ توجه به این نکته که نواحی مهم در هنگام روز، الزاماً همان نواحی مهم در هنگام شب نیست. ۴٫ تعیین نقاط کانونی اصلی و فرعی ۵٫ جمع آوری اطلاعات و شناخت دقیق مشخصات سایت و عناصر گیاهی ، مانند: – شکل کلی، ارتفاع، ابعاد و نوع گیاه – مشخصه شاخ و برگ (شکل، رنگ، بازتابی نور، بافت، شفافیت، تراکم). – الگوی شاخه ها (Branching Pattern) باز، بسته، متراکم، بالارونده یا پائین رونده – وضعیت تنه و پوسته (خاردار، پوسته پوسته، چند رنگ و …) – عمق و گسترده ریشه – میزان رشد ( سرعت و مقدار) – همیشه سبز یا برگ ریز. – تغییرات فصلی. عوامل موثر بر طراحی: برخی از عوامل که در طراحی نورپردازی محیط بیرونی باید در نظر گرفته شود، عبارتست از: چشم زدگی (Glare)، مشاهده پذیری (Visibility)، شدت روشنایی (Illuminance)، درخشندگی (Brightness)، روشنایی (Luminance). چشم زدگی (Clare): انواع چشم زدگی عبارتند از: – Disability Glare – Discomfort Glare – Nuisance Glare شدت روشنایی (Illuminance): شدت روشنایی عبارتست از واحد اندازه گیری شدت شار منتشره بر روی یک سطح که در اغلب مواقع، تنها عامل اندازه گیری در طراحی یا ارزیابی محیط های بیرونی به شمار می رود. – روشنایی (Luminance) و درخشندگی (Brightness): این دو اصطلاح، اگر چه مترادف به کار می روند، اما معنای متفاوتی دارند. روشنایی یک منبع یا سطح عبارتست از شدت نور منبع یا سطح از دید ناظر، درخشندگی، عبارتست از دید یا ادراکی ویژه که عمدتاً نتیجه لومینانس یا روشنایی منبع یا سطح است. روشنایی سطح (Surface Luminance) و روشنایی منبع نور(Source Luminance) عامل مهم در نورپردازی بیرونی محسوب می شوند. روشنایی سطح، به عمق و جاذبه صحنه های نورپردازی بیرونی می افزاید. علاوه برآن برای امنیت و مشاهده پذیری (Visibility) مفید است. برای کاهش خیرگی (Glare) لازم است روشنایی چراغ در جهت معمول (Typical) دید، به حداقل برسد. زاویه دید معمول بین ۴۵ تا ۸۵ درجه است. روشنایی چراغ پایه کوتاه (Bollard)، چراغ های محوطه (Landscape Light) و نورافکن ها (Flood Lights) باید کم باشد تا کمتر جلب توجه کند. چراغ های زاویه باز (High – angle Light) زاویه ۸۰ درجه نسبت به خط عمود، احساس امنیت و مشاهده پذیری را بهبود می بخشد. این نوع نورپردازیی، به دلیل امکان نصب پایه ها با فاصله های زیادتر و تعداد کمتر، از نظر اقتصادی مناسب تر است. اشکالات طراحی در جانمایی چراغ ها: ایجاد خیرگی، به خصوص در مورد پایه های کوتاه یا چراغ های پرنور (High Lumen)، حتی چراغ های به اصطلاحFull Cut Off نیز، اگر خوب طراحی نشده باشند،

انتخاب نوع نور مناسب شامل چراغ های همگانی پروژکتوری در ارتفاع یا چراغ هایی با ابعاد انسانی یا چراغ هایی با ارتفاع کم بستگی به تعریف فضا و نورکاربردی این فضا دارد. مثلاً نورپردازی عمومی با پروژکتور برای مکان های سرباز ورزشی و یا فضاهای عمومی گسترده کاربرد دارد. گاهی در کنار یک عنصر مهم که می خواهیم نور قوی تری برای آن استفاده نمائیم، مثل یک ساختمان تاریخی، چراغ های با ارتفاع کمتر، مورد استفاده قرارمی گیرند تا باعث تعرض نوری به عنصر مهم تر نگردد. – نورپردازی عناصر و المان های مهم به صورت کلی – تعریف یک بدنه توسط چراغ متوالی – روشنایی برای تأکید بر خواص شیء – روشنایی برای تعریف خاصیت جدید برای یک شیء – نورپردازی یک جسم برای نمایش فرم خاص آن – نورپردازی به منظور تزئین اجسام طراحی نورپردازی محیط های آبی: – فواره ها: بخشی از فواره (آب یا سازه) را که می خواهد نورپردازی شود، فرم هندسی و نورپردازی آن معین گردد. – آبشارها: نوع لبه (Weir) که آب از آن فرو می ریزد بررسی شود. – نهرها و برکه ها: این موارد بهتر است – ساحل و کناره ها: تنها بخش قابل نورپردازی، کف ها و خیز آبهاست. – دیگر موارد: چشمه ها، سطوح رنگی و صخره ای و دیگر محیط های طبیعی خاص که اغلب در پارک های ملی یافت می شوند، باید به فرم زیبایی نورپردازی شوند و آلودگی نوری، روشنایی محیط پیرامون و مزاحمت های نوری محیط باید در نظر گرفته شود.

برای انجام با کیفیت و زیبای پروژه های دکوراسیون و طراحی داخلی با ما تماس حاصل فرمایید:

شماره همراه: ۰۹۱۲۳۱۰۴۱۶۵

شماره دفتر : ۸۸۵۶۰۳۷۵

شهرک غرب – بلوار فرحزادی – روبروی اریکه ایرانیان

با تشکر – مهندس پناهی

tarahaneh.com

 

کلمات مرتبط: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,